Uit de kast komen (mama blog 16)

In dit blog Uit de kast komen (mama blog 16) zal ik heel eerlijk zijn. Soms zou ik willen dat onze zoon zou doen wat Herman van Wijngaarden doet. Hij is christen homo en heeft ervoor gekozen geen liefdesrelatie met een andere man aan te gaan, omdat hij denkt dat God dit van hem vraagt.

Mijn mening had ik wel klaar

Ik had altijd een mening over hem. Dat hij niet wist waar hij het over had en dat hij star was en zo. Nu ben ik echter van mening veranderd.

Want je kunt van hem zeggen wat je wilt. Herman komt heel eerlijk en integer over. Dat ik mijn mening wijzigde, kwam door een antwoord wat hij gaf op een vraag die werd gesteld of refoweb.

De vraag ging over het feit dat je toch niemand kwaad doet als je een homoseksuele relatie aangaat. Het is een duidelijke vraag en een mooi antwoord.

Het antwoord is eerlijk en kwetsbaar.

Soms zou ik ook willen dat zoonlief deze keuze maakt

Met mijn gereformeerde opvoeding, gereformeerde omgeving, gereformeerde denken en keurige gereformeerde leven zou ik soms zo graag willen dat zoonlief er ook zo instond.

Wel homo, geen relatie. Gewoon, omdat dit makkelijker is.

Omdat dit toch het meest Bijbels lijkt. Omdat ik dan verlost ben van de worsteling: mag het wel of wijst God hem nu af?

En ik weet wel, dat God niet zo is. En ik weet wel dat dit niet mijn keuze, maar die van hem.

Wie doe je er kwaad mee?

In dit stukje komt ook duidelijk naar voren de opmerking: ik doe er een ander toch geen kwaad mee? Dit wordt ook uitgelegd.

Je doet er een ander geen kwaad mee, maar je doet er God wel tekort mee. Volgens Herman. Omdat het zo niet geschapen is.

Dat vind ik wel heel ingewikkeld allemaal. Zelfs voor een refomeisje, zoals ik. Want hij is wel zo geschapen.

De weg van de minste weerstand?

Single blijven is dan de weg van de minste weerstand. Zo lijkt het.

Als je verder leest, is dit niet zo. Hermans leven is niet makkelijk en meestal denk ik over hem dat hij het allemaal zo goed weet te vertellen.

Maar toch, het raakt hem tot in het diepst van zijn wezen. Hoe hij vertelt dat homoseksualiteit voor hem natuurlijk voelt en toch geen relatie kiest.

Onze zoon mag zelf kiezen

Toch ga ik dit mijn kind niet opleggen.

Hij mag zelf kiezen (en dat doet hij ook heus wel zonder mijn goedkeuring, haha).

Een leven zonder intieme liefdesrelatie kiest niemand uit zichzelf.

Dus ik ga doen wat ik altijd doe in dit soort gevallen.

Ik laat het los, niet in het luchtledige. Maar in Gods hand en ik vertrouw erop dat zoonlief het goede zal doen, wat dat goede dan ook is.

Wanneer doe je het goed?

En wanneer doe je het goed? Herman geeft hier onderaan het artikel een mooi antwoord op.

Ik citeer hem: ‘ Als ik later voor God zal verschijnen, zal Hij niet aan mij vragen of ik een relatie met een man heb gehad, maar wel of ik een relatie met Zijn Zoon heb gehad.’

Einde citaat. Einde blog: uit de kast komen (mama blog 16).

Mijn andere blogs lees je hier.

uit de kast komen mama blog 16

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.