Challenge – dag 27 – struisvogelpolitiek

Wat een voordeel is van mijn huidige zelfbeheersing, is het feit dat ik weer op onze bankrekening durf te kijken. Voorheen vond ik dat echt een probleem. Kijken naar wat mijn onverzadigbare ik had uitgegeven, wat de schade dit keer was, Misschien is dat mijn kop in het zand steken? Wat ik niet wil zien/weten, kijk ik niet naar. En als ik dan de moed had om te kijken, hoopte ik stiekem dat het meeviel. Helaas was dat niet altijd zo (meestal niet).

Zo zat ik donderdag gezellig in een restaurant met een ex-collega een kopje thee te drinken en kon door het raam heerlijk naar buiten kijken. Nou ja, heerlijk?! Ik keek pal op de Hema en je raadt het al: de damesafdeling (verleidelijk). Ik kon mijn ogen niet afhouden van een rek met rokjes. Misschien toen een goed moment om mijn kop letterlijk in het zand te steken.
Dus, wat doe ik dan (mijn ik voor de challenge)? Dan raffel ik het gesprek af en ga zo snel mogelijk de winkel in, ruk een rokje uit het rek, check nog even of het mijn maat is en begeef me naar de kassa. Voor het schuldgevoel kan optreden, heb ik al betaald en met mijn buit vertrek ik (struisvogelpolitiek). Dit is natuurlijk wel de overdreven versie. Het gaat iets beschaafder. Maar toch, ik geef toch toe aan een onbedwingbare neiging.

Mijn challenge-ik heeft het dit keer anders aangepakt. Ik ben op een ander plekje gaan zitten (goed hè?). Probleem (in ieder geval ten dele) opgelost. Want uit het oog, uit het hart gaat hier niet helemaal op. Ik ben niet de winkel in geweest. Dat is in dit geval vrij uniek (je moet toch zien waar je nee tegen zegt?). Ik heb zelfs niet door het raam naar binnen gekeken (wat een discipline, hè?). Ik ben de andere kant op gelopen. Het innerlijke spijtgevoel van wat ik misliep, viel mee.

Eigenlijk zou er een beloningsapp moeten zijn, vind je niet? Die app registreert dan als je bij een winkel in de buurt bent en applaudisseert als je niets (onnodigs) koopt. Ben bang dat die app het niet haalt, commercieel natuurlijk totaal onaanvaardbaar. Niet goed voor economie, werkgelegenheid, creditcardmaatschappijen, leningverstrekkers, etc. Bovendien kan ik mezelf ook een compliment maken, hoewel dat altijd een beetje kinderachtig voelt. Of wat vind je van dit compliment: wie zichzelf overwint, is sterker dan hij die een stad inneemt (Bijbel). Wauw!

Wat mijn zelfbeheersing ook ten goede kwam, was een artikel in het AD wat ik doorgestuurd kreeg van mijn vriendin. Bijgaand vind je de link: http://www.ad.nl/home/britse-vrouw-geeft-jaar-lang-bijna-niets-uit-en-is-gelukkiger~ab754e93/ Toen ik dat las, wilde ik ook zoveel geld overhouden. Wat zal het geweldig zijn als we aan het eind van het jaar een deel kunnen aflossen van onze hypotheek. Die mentaliteit is een stuk gezonder. Gebrek aan discipline leidt volgens mij altijd tot een struisvogelmentaliteit. Bij mij wel.

Of de bank blij zal zijn met mijn keurige, ingetogen betaalgedrag weet ik niet. Maar ik wel (en mijn vent ook!) en dat is nu eigenlijk het belangrijkste!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.