gelukkig hebben we de foto's nog

Gelukkig hebben we de foto’s nog (challenge dag 230)

Dan ben je ineens weer thuis alsof het allemaal niet gebeurd is. Alsof er geen twee weken Frankrijk zijn geweest en de tijd niet heel even stilstond. Gisterochtend vertrokken we kwart voor 8 en uiteindelijk zijn we via Zeeland (love it), vanwege een grote file in Antwerpen, weer veilig thuis aanbeland. Niet in een leeg huis dit keer, want onze oudste zoons waren reeds twee dagen eerder gearriveerd. Toch is het vreemd vertrouwd weer thuis te zijn. De badkamer ligt bezaaid met stapels was en de wasmachine draait overuren, twee van mijn buxussen zijn kaalgevreten door de buxusmot en onze Catalpa (boompje) is gespleten door een harde stormwind. Back to life, back to reality. Gelukkig hebben we de foto’s nog (meer dan 1000) en die bewijzen dat we toch echt twee weken (min een dag) in Bretagne hebben doorgebracht.

Een dagje eerder richting huis

Een dagje eerder dan 14 dagen reden we richting huis. Het liefst ben ik vrijdag weer thuis (net als schoonpapa en -zus) om zaterdag alles weer op orde te krijgen. Anders kom ik in de verleiding om het zondag te doen en ik ben juist zo blij met deze rustdag.

Heb ik ook echt wel nodig na twee weken activiteiten, bezoekjes en diverse excursies (haha, luxeprobleem). Jullie zijn vast benieuwd (of niet) naar wat we vrijdag nog uitspookten, dus als laatste vakantieblog nog even een verslagje van ons bezoekje aan Vitré.

Daar gingen we vrijdag heen via allerlei binnendoorwegen. Dan konden we ook onze onmiddellijke omgeving nog even bewonderen (onder het motto: beter laat dan nooit) en tot de conclusie komen dat Bretagne een bijzonder vriendelijk (af en toe wat regenachtig) stukje Frankrijk is waar de historie nog duidelijk zichtbaar is. Zo ook in Vitré.

Het is een middeleeuws stadje met ook hier weer een prachtig middeleeuws kasteel, schattige Anton Pieckachtige straatjes en mooie gevels van huizen. We kochten hier voor onze jongste een t-shirt (ik had teveel kleding meegegeven woensdag, oeps) en zelf kwam ik bij Esprit in de verleiding een hele leuke geruite blouse te kopen.

Dat is het lastige van een koopverslaving. Je wordt er altijd mee geconfronteerd. Dus is het heel lastig om de kledingshoptopchallenge tot een succes te maken.

Ik heb even gecheckt, maar ook bij de webshop hebben ze hem. Ik heb me nog weten te beheersen, maar er voor de zekerheid een foto van gemaakt. Dan weten jullie ook meteen waar ik het over heb.

Lekker naar de crêperie als laatste uitje

’s Avonds in Fougères nog een crêperie bezocht (lekker!) en een minimarktje met de plaatselijke muziekband (onze afscheidsserenade). Nog een laatste nachtje hier en dan terug naar huis.

Omdat we al heel veel bagage aan de oudste twee hadden meegegeven, propten we vrijdagochtend de rest van onze bezittingen in tassen, koffers en wat ook maar voor handen was. Niet geheel gestructureerd (ahum) werd alles in de Corsa gestouwd.

Ondanks kledingshopstopchallenge nog genoeg kleding over

Het paste erin (een wonder) en met ons erbij was alles vol. Ondanks mijn kledingshopstopchallenge heb ik nog heel veel kleding over en die moest natuurlijk allemaal mee terug naar huis.

Zo ondernamen we de thuisreis en nu lig ik hier in alle vroegte te bloggen, omdat ik weer moet wennen aan mijn eigen zachte bedje. Mijn hoofd tolt nog van de rit naar huis en alle indrukken.

Ik ben best trots dat ik het ondanks de vakantiestemming heb vol weten te houden geen kleding te shoppen voor mezelf. Grote meid. Af en toe moet je jezelf een schouderklopje geven. Zeker als er echt reden is om trots te zijn.

Gelukkig hebben we de foto’s nog

We zijn weer met z’n vijfjes over. Schoonpapa en -zus zijn weer naar hun eigen huizen vertrokken. Nog één weekje vrij (fotoboek maken, yes! Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Ook de foto van die leuke blouse die nog nadreint in mijn hoofd: koop me nu!

Nog zoiets wat in een obsessie kan ontaarden) en het luie leven is weer voorbij (zucht).

Maar weet je, elke dag is er eentje om God voor te danken, met volle overgave te leven en eigenlijk is het gewoon superfijn om weer heerlijk thuis te zijn!

Vive les Pays Bas (Leve Nederland)!

Vind je het leuk om mijn andere blogs te lezen vol shopaholic confessions? Kijk dan even op mijn website. Er is genoeg te lezen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.