Challenge – dag 184 – het mooiste meisje van de wereld kussen

Stel je voor: je hebt nog maar een paar maanden te leven. Wat zou je doen? Gelukkig hoef ik over deze vraag nog niet na te denken. In de film die ik deze week zag (the Bucketlist) stelden twee mannen zichzelf wel deze vraag. Jack Nicholson speelde de rol van Edward Cole en Morgan Freeman van Carter Chambers. Misschien heb jij hem ook wel gezien. Hij is al van 2007, maar ik vond het een echte aanrader. De reclamestukjes beloofden veel hilariteit. Dat viel uiteindelijk wel mee, maar hij bleef leuk, onderhoudend en ontroerend. Edward en Carter komen bij elkaar in het ziekenhuis op één kamer te liggen. Als Edward weigert om door het verplegend personeel op bed te worden getild en het zelf wil doen, landt hij op de grond. Die kop van Nicholson is geniaal! Later vraagt hij aan Freeman of deze altijd al sproeten had. Heerlijk, zo eerlijk! Echt iemand zonder bedrog. What you see, is what you get. Zo wil ik ook zijn, maar dan wel een beetje genuanceerder.

Beide mannen hebben kanker en zijn beiden, ondanks de behandelingen, terminaal. Het contrast tussen de twee had niet groter kunnen zijn. Edward is een miljardair, atheïst, brutaal, vrijgezel na 4 huwelijken en eigenaar van het ziekenhuis waar hij in ligt en Carter is een automonteur, gelovig, bescheiden, getrouwd en bezit niet veel, alleen een gezin. De mannen worden tot elkaar veroordeeld en dit groeit in korte tijd uit tot een bijzondere vriendschap. Op een gegeven moment besluiten ze samen uit het ziekenhuis te ontsnappen en alle dingen die ze op een gezamenlijke bucketlist (laatste-wensen-lijst) hebben gezet te gaan uitvoeren. Carters wensen zijn bescheiden en niet heel concreet, zoals iets majestueus zien of lachen tot je huilt. Edward is een stuk brutaler en duidelijker, zoals skydiven. Wat ook op zijn lijst komt te staan, is het mooiste meisje van de wereld kussen.

Met skydiven wordt gestart, waar Edward erg van geniet en pas op het laatste moment zijn parachute opent en Carter al gillend naar beneden valt en veel te vroeg zijn parachute open doet. Uiteindelijk komen beiden op hun pootjes terecht, zonder iets te breken. Later gaan ze racen en als twee kleine jongens beuken ze met twee mooie auto’s op elkaar in (dat lijkt me ook wel wat voor mij. Lekker scheuren!). Vervolgens gaan ze op reis (met Edwards privéjet) naar de piramides in Egypte (iets majestueus aanschouwen), naar de Himalaya (de bergen) en rijden over de Chinese muur met een brommer. Elke keer als er een wens is vervuld, wordt die doorgestreept. Op hun lijst stond niet: shop till you drop. Helaas! Als er een film wordt gemaakt met twee vrouwen die een bucketlist maken, komt dit er ongetwijfeld op te staan. Of niet, het leven is meer dan shopgenot.

Omdat Carter getrouwd is, verlangt hij op een gegeven moment naar huis, naar zijn vrouw en kinderen, die deze reis helemaal niets vinden. Edward is vrijgezel en komt alleen thuis. Hij heeft wel opgebiecht dat hij een dochter heeft, maar dat hij geen contact meer met haar heeft. Als Carter hem bij haar huis wil afzetten om het contact te herstellen, weigert Edward, ze krijgen ruzie en hun wegen scheiden. Hierna wordt Carter veel zieker en belandt weer in het ziekenhuis. Zijn vrouw geeft een brief aan Edward. Hierin staat dat het belangrijk is als hij zich verzoent met zijn dochter. Wat er verder gebeurt, ga ik niet verklappen. Maar uiteindelijk wordt elke wens op de lijst vervuld, ook de schattigste, liefste wens: het mooiste meisje van de wereld kussen. Ik hield het niet droog, maar eigenlijk was dat helemaal niet erg.

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments