verzamelen is soms ook een stukje nostalgieWat is jouw favoriete hoekje bij de kringloop? Waar kunnen ze jou uren neerzetten, zonder dat je je verveelt? Maximale kringlooppret? Bij mij is dat met stip op een de kinderhoek. Dat komt natuurlijk doordat ik hier mijn leuke letterspelletjes kan scoren, maar ook die leuke kinderboekjes zijn favoriet. Verzamelen is soms ook een stukje nostalgie, een trip down memory lane.

Een stukje nostalgie in de schoolbibliotheek

Dat is ook de reden waarom ik jaren met een goede vriendin de bibliotheek van de basisschool heb gerund. Al die leuke, schattige boeken met mooie illustraties op de voorkant.

Dat is zo leuk van de kinderhoek van de kringloop. Je mag weer even kind zijn. Ik denk dat ik daarom ook zo graag verzamel: het brengt het kind in mij naar boven.

Het kind dat suikerzakjes spaarde, en paardenkaarten, en qsl-kaarten en later overstapte naar Vera de Muis. Wat nu uitgelopen is op een Mickey Mouse-verzameling.

Het kind in mij wat nog blij kan zijn, nog onbevangen is en vol verlangen is. Dat nog dromen kan, nog niet door de realiteit van alle dag is ingehaald.

Dat gevoel komt altijd boven bij me als ik een kringloop winkel binnen stap (shopaholic confessions). Het kind in mij mag even los. Weer even kind zijn en de spullen om je heen helpen daarbij om terug te stappen in de tijd.

Het leuke van een kringloop is ook dat het een kick geeft om al die spulletjes te zien, die helemaal niet zoveel kosten. Heerlijk even los. 

Bij Wawollie naar de boekenhal

Toen we onlangs bij Wawollie waren in Maarssen, is vooral de boekenhal een bron van shopvreugd. Meterslange kastenwanden boordevol boeken te kust en te keur, brengen het kind in mij tot leven.

Eerst duik ik de kinderhoek in. Daar scoorde ik o.a. een superleuk boekje van de Casterman reeks Tiny. Het ging me vooral om de plaatjes. Die zijn zo schattig. Even kind zijn.

verzamelen is soms ook een stukje nostalgie boekjes Martine

Helaas was er maar eentje, maar ach dat houdt het shoppen leuk. Het is ook fijner voor de portemonnee. 

Omdat ik nogal de neiging heb mijn aankopen als een soort relikwieën in de kast te zetten om vervolgens hamsterig op zoek te gaan naar nog meer delen, zonder het boekje ooit te hebben gelezen, besloot ik het keer anders te doen.

Niet onder de indruk van de vertaling

Dit keer besloot ik het echt door te lezen. Had ik dat maar nooit gedaan en alleen maar plaatjes gekeken. Ik kwam tot de ontdekking dat het boekje in het Nederlands niet echt origineel geschreven is (sorry voor de schrijver).

Een zoektocht op Vinted (weinig verzendkosten) leerde mij dat er ook een Franse versie is. Aangezien op Vinted ook veel buitenlandse verkopers zitten, vond ik dus de Franse versie met de titel Martine.

Hoe leuk is dat, want mijn ouders wilden me in eerste instantie Martine noemen. Het is uiteindelijk Annet(te) geworden, maar ik besloot toch een aantal boekjes te bestellen.

Een link naar het verleden 

Die heb ik zaterdag opgehaald en hoe leuk zijn ze in het Frans en de plaatjes zijn hetzelfde. Zo sla ik 3 vliegen in één klap: ik heb het boekje met de leuke plaatjes, ik spijker mijn Frans bij (en je weet nooit wanneer dat van pas komt), plus ik heb een link naar mijn jeugd. Dat is ook weer leuk: een stukje nostalgie.

Zo’n verzameling is dan echt het leukste wat er is. Juist door de combinatie en het verhaal wat erachter zit. Wat misschien ook nog leuk om te vermelden is: de serie heeft een heleboel delen. Dat doet mijn verzamelaarshart ook goed!

Ik heb een plaatje gemaakt van de delen die ik nu heb. Het deel Tiny gaat weer retour kringloop of jij moet het willen hebben, omdat je (ik zeg maar wat) Tiny heet?

Verzamelen is soms ook een stukje nostalgie

Verzamelen roept dus het kind in me wakker. Daarom heb ik nog diverse kinderseries in mijn boekenkast staan die echt nooit weg mogen! Martine is er daar eentje van. Gewoon omdat het me doet denken aan het feit dat ik zomaar Martine had kunnen heten.

Nog leuk om te vertellen is dat ik vroeger al schrijfster wilde worden (en die droom komt uit, want binnenkort verschijnt mijn eerste dichtbundel!). Ik zou dan gaan schrijven onder een pseudoniem. Martine werd dan de voornaam, omdat mijn tweede doopnaam is (ongeveer dan). 

Vind je het leuk om te kijken hoe mijn gedichten eruit zien op een kaart? Check dan even mijn shop. Daar staan ze als digitale file, zodat je er nog alle kanten mee op kan. 

Nog meer blogs boordevol shopaholic confessions vind je op deze website. Ik schrijf ze in dagboekvorm, want ik wil niemand iets opleggen.

Misschien geniet je wel van het hamsteren. Zelf kwam ik de stem van mijn geweten tegen. Daar probeer ik naar te luisteren. Hoe het bij mij werkt lees je in mijn blogs. Wie weet heb je er iets aan. 

Hou je haaks!