verhalen helpen bij verzamelwoede

Verhalen helpen bij verzamelwoede

verhalen helpen bij verzamelwoedeVerzamelingen hebben de neiging van kwaad tot erger te gaan. Dat is mijn ervaring in ieder geval. Om een voorbeeld te noemen: ik heb een behoorlijke verzameling Disney-beeldjes. Op zich niet erg, maar ik voel altijd de neiging er nog meer bij te willen. Wel erg. Als verzamelaar ben je zelden tevreden. Terwijl ik al teveel heb. Ergens tussen teveel en tevreden. Daar de balans in vinden, is een hele klus. Toch ontdekte ik dat verhalen helpen bij verzamelwoede. Ik deel dit inzicht graag met je.

Verzamelen in plaats van hamsteren

Zo kan ik echt genieten van de verzameling die ik heb, maar verlies ik ook weleens uit het oog dat ik niet moet gaan hamsteren. Door mijn enthousiasme heb ik namelijk de neiging om fors in te gaan slaan. Niet goed en eigenlijk voelt het niet eens prettig.

Als ik teveel heb geshopt, kan ik me enorm schuldig voelen.

Maar in het shopproces maakt een soort onrust zich van mij meester en het genieten maakt plaats voor graaien. Nu heb ik daar iets voor gevonden wat mij helpt om minder te graaien en meer te genieten van het verzamelen in plaats van te gaan hamsteren.

Verhalen helpen bij verzamelwoede

Het kwam door een berichtje van dominee Van der Veer op Facebook en voordat je stopt met lezen: het was geen donderpreek die je je schuldig laat voelen. Het ging over een verjaardagscadeau. Hij kreeg dit cadeau van zijn kinderen. Het was een boek zonder tekst met lege pagina’s.

Wat moet je daarmee, denk je dan? Hoe kan dat nu helpen tegen hamstergedrag? Let op!

Het was de bedoeling dat hij deze pagina’s vulde met een foto en hierbij een verhaal. Op deze foto moest dan een voorwerp staan wat hij in huis heeft (en net als ik heeft hij veel spullen) en het verhaal erachter.

Op deze manier gaf hij zijn kinderen een inkijkje in het hoe en waarom van zijn spullen. Verhalen helpen bij verzamelwoede. Zo’n verslag maken is ook best confronterend. Het laat je nadenken.

Een schat die nooit verdwijnt

Toen ik dat las, ging ik aan. Dat ga ik ook doen, om te beginnen met mijn Disney-collectie. Wat is het verhaal achter mijn beeldjes? Waarom wil ik de ene wel en de andere niet?

Nee leren zeggen tegen bepaalde beeldjes en ja tegen andere. Of als ik in de verleiding kom, wat is het verhaal? Waarom wil ik het per se? Is het graaigedrag of maakt het me blij door het verhaal wat erachter zit?

Ik koppel dan mijn verzameling aan een knipoogmomentje. Een knipoogmomentje is een mooie gebeurtenis of herinnering, die je bewaart in je hart. Zo verzamel je een schat die nooit verdwijnt. Zo wordt extra waardevol wat ik heb en stroomt mijn huis niet vol met ballast, waar ik me schuldig over voel als ik er naar kijk (shopaholic confessions).

Een deel van de verzameling kon verdwijnen

Zo kon ik dus sommige beeldjes weg doen, omdat er geen verhaal achter zit maar ik ze voor de heb heb gekocht. Dat geeft ruimte, nee, niet zozeer voor nieuwe beelden, maar voor een stukje eerlijkheid.

Ik denk dat ik ook maar zo’n boek aanschaf. Hoewel, dat hoeft niet eens. Ik kan dit blog gebruiken om mijn collectie te delen, maar wat nog veel mooier is: het verhaal achter het hoe en waarom.

Steamboat Willie met een verhaal

De eerste zal ik alvast starten. Op de foto zie je het beeldje van Steamboat Willie. Dat beeldje doet me denken aan mijn jeugd, toen mijn ouders een boot hadden en we regelmatig het ruime sop kozen. Het sonore geluid van de motor, het water wat tegen de boeg spat, het gevoel van vrijheid blijft me altijd bij.

En Steamboat Willie? Dat is mijn vader, helemaal in zijn element achter het roer van zijn schip. Die momenten bewaar ik in mijn hart en dit beeldje is dus een blijvertje, dat snap je.

Wie weet helpt het ook als ik in de kringloop winkel rondstruin op zoek naar weer iets wat ik niet nodig heb, maar wat enkel mijn hamsterhonger voedt. Wat is het verhaal achter mijn verlangen?

De bonus van verhalen

Weet je wat de bonus daarvan is? Dat je deze verhalen vervolgens kan delen met anderen. Zodat anderen gemotiveerd worden ook hun verhalen te bewaren in hun hart. Het mooie van verhalen in je hart is, dat je er gelukkiger van wordt en dat je daardoor meer te geven hebt.

Toen ik ziek werd en thuis kwam te zitten, dacht ik ook na over hoe ik mijn schatkamers gevuld kon houden. Niet zozeer voor mezelf, maar ik wilde niet verpieteren. Hoe kon ik ervoor zorgen dat ik niet gefrustreerd en chagrijnig werd? Ik had minder geld te besteden en wilde me het liefste vullen met verzamelingen. 

Ik ben toen begonnen met het geven. Wat had ik te geven? Verhalen! Dit heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een heleboel printklare gedichtenkaarten (je kunt zelf een kaart printen) en zelfs een dichtbundel Mammoedig. Die verschijnt binnenkort.

Volop verhalen van dingen die blijvend zijn, waar je een ander mee een hart onder de riem kunt steken.

Wil je nog meer lezen over verzamelwoede en wat je er aan/tegen kunt doen? Je leest ze op mijn website. Ik wil je niets opdringen. Ik vertel enkel wat mij hielp en helpt. 

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.