Mamablog 30: niet welkom aan het Avondmaal

Een tijdje geleden maakte ik me in één van mijn blogs bezorgd over het feit dat mijn zoon weleens geweigerd kon worden aan het Avondmaal. Het wrange van deze coronatijd is, dat nu niemand aan kan gaan. Geen sacramenten, want er is geen echte kerkdienst. Niemand is nu welkom. Daarom dit mamablog over niet welkom aan het Avondmaal.

Een subtiele vorm van protest

Als hij niet aan zou mogen gaan, zou dit voor mij een reden kunnen zijn om ook niet meer aan te gaan of onder protest, gekleed in een kledingstuk waarin (op subtiele wijze) de regenboog is verwerkt.

Zo kan ik ook uit de kast komen. Je kunt het natuurlijk niet maken om wapperend met de vlag te gaan lopen.

Ik weet niet of ik dit echt had gedurfd, die kleding. Maar het feit dat hij niet meer welkom zou zijn aan het Avondmaal is en blijft voor mij onverteerbaar.

Niet meer naar de kerk is ongehoord

Wat niemand toen nog maar kon denken of bevroeden, is een wereldwijd virus wat er zelfs voor zorgt dat je niet meer naar de kerk mag.

En zeg nu zelf: af en toe een keertje een kerkdienst overslaan, doet iedereen stiekempjes weleens (of ben ik de enige?). Maar helemaal niet meer naar de kerk: dat is ongehoord.

Toch gebeurt dit. En hierdoor kunnen ook de sacramenten (Doop en Avondmaal) niet meer plaatsvinden.

Vroeger maakte ik me ook al zorgen voor dingen die nog niet gebeurd waren en misschien wel helemaal niet gebeuren zouden. Mijn moeder zei dan altijd: een mens vreest dikwijls het meest, voor de dingen die hij vreest en die niet op komt dagen. Dus heeft hij meer te dragen, dan God te dragen geeft.

Door corona komt alles in een ander perspectief

Daar moet ik nu aan denken. Als ik online de kerkdienst bekijk en ik niet meer aanwezig mag zijn. En de dingen die ik vreesde: dat zoonlief niet meer deel mag nemen aan het Avondmaal, zijn nu zaken waar ik even niet bang meer voor hoef te zijn. Ik mag zelf ook niet meer. Niemand mag meer.

En wie weet, zijn mensen na deze periode van Corona veel milder en minder veroordelend. Ze hebben dan immers aan den lijve ondervonden hoe het is om niet meer welkom te zijn? Misschien helpt het om uit de kast te komen.

En dan is iedereen zo blij dat het virus achter de rug is, dat homoseksuelen aan het Avondmaal geen probleem meer zijn. Daar hoop ik op (stilletjes). Dat iedereen welkom is aan de tafel van de Heere. Dat zou namelijk wel zo moeten zijn.

Ik hoop jou (als moeder) weer bemoedigd te hebben met dit mamablog over niet welkom aan het Avondmaal.

uit de kast komen mama blog 30 niet welkom aan het avondmaal

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments