Is handlettering leuk als hobby of als beroep? (deel 1)

Soms valt ineens het kwartje of voor de moderne medemens: het 20 cent muntstuk! Dat kan soms best even duren. In dit geval duurde het twee jaar, maar nu is het eindelijk tot me doorgedrongen. Ik ben geen professionele handletteraar. Is handlettering leuk als hobby of als beroep? Dan moet ik toch antwoorden met: als hobby.

Geen professionele handletteraar

Dus de vraag: ben ik wel of geen professionele handletteraar? moet ik met nee beantwoorden.

Ik doe het graag, maar ik zal nooit tot de top-10 gaan behoren. Niet dat dat erg is als ik er zelf van geniet, maar wel als ik er mee wil doorbreken en dus een professionele handletteraar wil worden.

En ik ben nu eenmaal zo’n type bij wie het 100% goed moet zijn, anders hoeft het niet. Ondanks het gedicht wat ik schreef over perfectionisme. Bovendien ben ik nog kritischer als het voor een ander is. Dat gaat dan niet werken. Als hobby is het prima, maar niet om er mijn geld mee te gaan verdienen.

Ik doe liever iets anders dan handletteren

Handletteren doe ik best al een tijdje en vind het ook erg leuk, vooral tijdens de preek in de kerk. Ik ben namelijk erg snel verveeld en ik geniet ervan om dan de preek te illustreren met de behandelde tekst.

Het nuttige en het aangename gecombineerd tot een mooi eindresultaat. Gewoon voor mezelf. Net zoals ik het leuk vind om af en toe poppetjes te tekenen (niet in de kerk, hoor), maar ik ben geen tekenaar, ik ben een schrijfster.

Wat voelt dat goed om dit hier neer te pennen: ik ben een schrijfster! Ik geniet 100 keer meer van een mooi gedicht of een blog (en wil het iedereen laten lezen) dan van een handletterontwerp.

En weet je: het is een enorme opluchting voor me. Ik vind het wel leuk, maar ben ik wel of geen professionele handletteraar? Deze vraag moet ik toch echt met nee beantwoorden.

Er zat iets helemaal niet goed

Ik voelde me namelijk al weer een paar dagen/weken overweldigd, alsof het allemaal teveel is. Dit gebeurt me niet vaak, maar heb echter de laatste tijd ontdekt dat als het gebeurt, ik goed moet opletten. Er zit dan iets helemaal niet goed.

Vanmorgen hoorde ik bij Groot Nieuws Radio Carianne Ros zeggen: als je dingen met je hart doet, dan is het goed. Natuurlijk heb ik die woorden wel vaker gehoord, maar dit keer kwamen ze binnen.

Ik handletterde niet met mijn hart, maar met mijn hoofd. En ook, omdat ik het zo mooi vind (bij anderen) en omdat ik vond dat ik dat ook moest kunnen. Toegegeven, ik kan het best aardig, maar ik ben niet zo goed als ik zou willen zijn en ik doe het met de verkeerde motieven.

Om mee te tellen, om aardig en getalenteerd te worden gevonden. Bovendien zag ik ook geen mogelijkheden om hier professioneel iets winstgevends van te maken. Ik vind het veel te moeilijk om hier geld voor te vragen.

Handletteren blijft een leuke hobby

Stop ik nu met handletteren? Nee, hoor. Maar ik doe het nu gewoon als ik er zin in heb en niet omdat het moet. Ik ga het ook niet zakelijk doen. Het blijft een leuke hobby en ik hoef er dan ook helemaal niets mee te verdienen.

En als iemand me nu vraagt: wil je iets voor me handletteren? (niet allemaal tegelijk, haha) Dan kan ik met een gerust hart ja of nee zeggen, want dan luister ik naar wat mijn hart me ingeeft. Wat geeft dat een rust, zeg! Heerlijk!

Van die rust ga ik nu eventjes genieten en dan vol gas door, want de pen van een schrijfster staat nooit stil!

Mijn tip voor jou

Voel je een weerstand in je leven? Zoek uit wat het is, want als je ermee blijft lopen, word je niet gelukkig! En anderen in je omgeving waarschijnlijk ook niet.

P.S. Op dit blog heb ik een vervolg geschreven.

Is handlettering leuk als hobby of als beroep (deel 1)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.