Hoop door mensen om me heen (challenge dag 275)

Van een diep dal kan ik zomaar ineens op de hoogste top staan met een geweldig vergezicht. Heb je dat ook weleens? Daar word ik trouwens niet duizelig van. Kon ik maar vliegen! Alles even loslaten en gewoon zweven op de wind, vol vertrouwen! Toch was het staan op die top ook al een belevenis. Hoe dat komt? Het komt door hoop die ik krijg door mensen om me heen.

Hoop van allerlei kanten

De duizelingen zijn niet weg helaas en ik voel me dus niet echt veel beter. Wat er wel veranderd is? Ik heb weer hoop gekregen. En zonder hoop is niemand gelukkig (toch?).

En dat komt door jullie!

  • Hoop, omdat ik van de fysiotherapeut allerlei handvatten krijg waar ik wat mee kan. Een dergelijk bezoekje doet soms wonderen, vooral als iemand echt naar je luistert.
  • Hoop, omdat een vriendin me belt en zegt dat ze me mist in de kerk. Zo lief dat ze dan even de moeite neemt mijn klaagzang aan te horen.
  • Hoop, omdat een andere vriendin appt en me sterkte wenst. Fijn om te weten dat ze meeleeft en voor me bidt.
  • Hoop, omdat ik familie heb gesproken, die hetzelfde heeft meegemaakt als ik. Wat een feest van herkenning, ook al is de reden niet leuk, maar het neemt een groot deel van de eenzaamheid weg.
  • Hoop, omdat iemand wordt geraakt door mijn blogs en ze haar niet loslaten en met me wil wandelen en bidden. En dat we er al een afspraak voor hebben gemaakt.
  • Hoop, omdat een andere vriendin in haar drukke schema tijd vrij maakt om bij me te zijn en dat ik mijn hart kan luchten. Wat heerlijk dat er zulke mensen zijn en dat ik ze vriendin mag noemen.
  • Hoop, omdat mijn beste vriendin een prachtig, bemoedigend lied naar me doorstuurt via Facebook. Ze heeft al zoveel met me meegemaakt en vindt me nog steeds de moeite waard (hoe bestaat het!).
  • Hoop, omdat ik van weer een ander een link krijg met een bemoedigende preek. Die ga ik nog even beluisteren deze week (tijd genoeg!). Hoop, omdat manlief elke dag (bijna) een rondje met me loopt (elke dag een stukje verder) en we heerlijk kunnen kletsen. Een goed initiatief (goed voor ons huwelijk) om te blijven doen. En dan alle bemoedigende berichtjes via Facebook of privé. Jullie zijn echt geweldig lief voor me.

Ik wist niet dat ik tijdens mijn kledingshopstopchallenge in deze dip terecht zou komen, maar het leert me wel dat als je niet lekker voelt, kleding echt niet helpt.

Het liefst loop ik (momenteel) de hele dag in mijn oudste spijkerbroek en een lekker slobbershirt erop. Lekker casual, heerlijk!

Meeleven vermindert mijn eenzaamheid

Maar om even terug te komen op mijn duizeligheidsdip: jullie reacties laten me zien wat naastenliefde is en ook wat echt belangrijk is. Super!

Ik voel me niet zo (vreselijk) eenzaam meer. Want dat doet die duizeligheid met me. Het maakt me zo verloren.

Alsof ik de enige persoon op aarde ben met dit probleem en dat is zo’n rotgevoel.

En nu met al deze reacties denk ik: wat ben ik rijk en wat een bofkont dat er zoveel mensen liefdevol om me heen staan.

Het lijkt wel of jullie allemaal een stukje van Jezus laten zien. Ik voel me bijna verlegen door zoveel aandacht en zorg. Het wordt echt met bakken vol over me uitgestort (blijf dat gewoon doen).

Dus eigenlijk wil ik met dit blog zeggen: ik dank God voor jullie allemaal! Ik heb hoop gekregen door mensen om me heen. Jullie dus! Dank jullie wel!

Mijn vraag aan jou:

Heb jij weleens hoop gekregen door de mensen om je heen?

hoop door mensen om me heen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.