Hoe een Netflix-serie mij inspireerde om te gaan opruimen

 

Ben je een rommelkont? Dan kan ik je dus echt adviseren om geen series op Netflix te kijken die met opruimen te maken hebben, zoals Consumed en Tidying Up with Marie Kondo. Of je moet er immuun voor zijn. Ik dus niet. Het is zelfs besmettelijk; ik heb al diverse mensen aangestoken met het opruimvirus. Hoe een Netflix-serie mij inspireerde om te gaan opruimen, lees je hier.

Het einde van het opruimen is nog niet in zicht

De opruimstorm in huize Bal is nog steeds niet gaan liggen, dus opgepast. Wil je niet aangestoken worden, lees dan maar niet verder.

De kledingcontainer en kringloopshop worden nog immer voorzien van nieuwe voorraad. Ook de buren, vrienden en familie genieten mee van deze Marie Kondo-manie.

Zo grappig om die series te kijken en bij anderen binnen te kijken en dan te denken dat het bij jezelf wel meevalt. Dat dacht ik dus ook. Maar niets is minder waar

Het begon met een kastenwissel

Het begon allemaal met mijn kastenwissel. Als je geïnspireerd wilt worden om ook aan de slag te gaan, zeg ik: lees. Vind je het allemaal wel prima of ben je niet bewaarziek zoals ik, dan kun je hem rustig overslaan.

Afijn, toen die wissel achter de rug was, heb ik de andere kast in de huiskamer aan een grondige wat-kan-er-weg-inspectie onderworpen.

En jawel, ook hier kon het een en ander verdwijnen. De spullen die we echt gebruiken en waar ik gelukkig van word (Spark Joy, zie Marie Kondo), mochten blijven.

Natuurlijk wilde ik ook nog spullen houden

Ik zou ik niet zijn, als er niet ook een paar spulletjes bleven waar ik sentimentele waarde aan hecht. Voorbeeldje: de Koninginnedagbekers van jaren her (je doet er niets mee, maar je gooit ze ook niet weg) en souvenirs uit andere landen.

Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen deze richting recshop te laten verdwijnen.

Toch leverde deze actie alweer een bijna lege plank op! Ik moet mezelf beheersen deze niet opnieuw te vullen met spullen, maar te genieten van het lege.

Dat dit niet lang gaat duren, weet ik nu al, maar oké, het was even leeg.

Nog veel meer kasten opgeruimd

De storm was toen nog niet gaan liggen, nog lang niet. Intussen heb ik mijn kledingkast ontruimd en weer ingericht (ook dat was een hele dappere actie, want ik heb heel veel). Ook mijn nachtkastje, hobby-kast(en), hobby-dozen en zelfs mijn borduurvoorraad (van jaren her) ontsprong de opruimdans niet.

Ik kwam echt de gekste dingen tegen, waarvan ik niet eens meer wist dat ik ze nog had bewaard. Die konden in ieder geval weg. Ik heb diverse mensen blij kunnen malen met mijn spullen. Dat geeft een goed gevoel.

Ik schaam me voor zoveel spullen

Het resultaat?

Allereerst schaam ik me een beetje, omdat ik zoveel heb. Niet normaal. Ten tweede ben ik blij om anderen blij te kunnen maken met spullen die ik los kon laten. (Voorbeeld: de buurjongen kreeg een tas vol Donald Ducks: wauw, ik heb wel 100 jaar nodig om alles te lezen.) Ten derde heb ik nu een huis vol spullen (dat nog wel, no worries), maar nu opgeruimd, gecategoriseerd en happy.

Ben wel een beetje klaar met mijn opruimwoede en hoop eigenlijk wel dat de storm nu gaat liggen. Kan ik eindelijk weer eens iets nuttigs gaan doen, haha! Dus zo zie je maar hoe een Netflix-serie mij inspireerde om te gaan opruimen.

Mijn tip voor jou:

Ruim ook eens lekker op en laat je inspireren door series als Consumed of Marie Kondo. Het maakt je echt gelukkig. Bovendien weet je weer waar alles ligt. Handig, toch?

hoe Netflix mij inspireerde om te gaan opruimen 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.