Gedicht Angst geen bodem

Gedicht Angst geen bodem

angst bodem gedachten gedichten

Gedicht Angst geen bodem

Al jaren worstel ik met een paniekstoornis. De gekste dingen kunnen een paniekaanval veroorzaken. Vooral het idee dat mensen me alleen zullen laten als ik zo angstig blijf doen, zorgt weer voor angst. Lastig en vermoeiend. Ook eenzaam, dat is misschien nog wel het meest verdrietige aan angst: de angst om alleen gelaten te worden. Gelukkig kan ik ook genieten van de mooie dingen van het leven. Maar als die angst weg zou gaan, zou de vlag uitgaan, elke dag weer. Tot het zover is, strijd ik door, o.a. door dit gedicht Angst geen bodem.

Angst heeft geen bodem geen houvast
Zodat je in het duister tast
Angst heeft geen plekje om te schuilen
Geen schouder om op uit te huilen
Angst leeft alleen en isoleert
Verwoest, vernietigt en verteert
Angst heeft maar één verlangen
Laat zich door maar één ding vangen
Door armen om me heen
Laat me nooit, nee nooit, alleen

Meer gedachten gedichten vind je op Annets Alfabet. Mooie gedichtenkaarten zijn te koop in de Alfabetshop.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.