Een onverwacht ongemakkelijke situatie (mamablog 35)

Een onverwacht ongemakkelijke situatie (mamablog 35)

Omdat mijn zoon homo is, moest ik erg aan de gedachte wennen dat hij op een dag met een man thuis zou komen. En dat is inmiddels gebeurd. Hij heeft een vriend. Wat ik me van tevoren afvroeg is hoe ik dat zou vinden. Zou het me een ongemakkelijk gevoel geven of niet? Nu is die vriend er (een schatje) en nu voel ik me toch wat vreemd. Er ontstond een onverwacht ongemakkelijke situatie, die ik niet had verwacht.

Het ongemakkelijke komt niet door iets wat ik verwacht had

Dat ongemakkelijke komt namelijk niet door het feit dat het twee mannen zijn. Twee mannen die duidelijk dol op elkaar zijn, blijk ik toch niet zo moeilijk te vinden dan ik eerst had gedacht. Het uit de kast komen is me meegevallen.

Het voelt heel natuurlijk om hen samen te zien. Om af en toe de verliefde blik te zien die ze wisselen en ook hoe blij ze elkaar maken. Dat is niet het punt.

Nee, het is iets anders.

Vroeger was hij geen knuffelaar

Toen onze zoon nog een zoontje was, wilde hij nooit even knuffelen. Ook wilde hij niet aangehaald worden. Alleen als er waterlanders aan te pas kwamen, wilde meneer per gratie wel op schoot om getroost te worden.

En dat veranderde echt niet toen hij groter werd. Als hij nu weggaat na een weekendje thuis thuis (terminologie van studenten; thuis is in je studentenhuis, thuis thuis is bij je ouders), mag ik hooguit een kusje op zijn wang drukken.

Nu zie ik een andere kant van mijn zoon

Maar nu meneer verliefd is, zit hij knus tegen zijn vriend aan en kan hij zijn handen niet van hem afhouden. Elke keer (als hij beneden zit) wordt mijn blik ernaartoe getrokken.

Het is zo grappig om te zien dat dit kind van mij wat nauwelijks aangehaald wilde worden, nu zo knuffelig is. Helemaal lief natuurlijk.

Wat ik me dan wel afvraag, waarom hij dit bij ons niet wilde. Maar ja, ouders krijg je, horen bij het meubilair en daar moet je het mee doen. En ik ben blij dat hij dit blijkbaar wel in zich heeft.

Een partner (vriend in zijn geval) mag je kiezen, moet je koesteren en daar mag je het mee doen (als je getrouwd bent). Dat zal het verschil wel zijn.

Een onverwacht ongemakkelijke situatie

Zo zie je maar dat een onverwacht ongemakkelijke situatie niet ontstond door iets waar ik me van tevoren druk over maakte.

Meer blogs vind je hier.

3 Comments

  1. Karin

    Beste Annet, haha, het is net als bij mijn zoon. Ook hij was niet zo’n knuffelig type. Ik ook niet trouwens maar het moet toch van beide kanten komen he? Nu, met zijn vriend is hij de knuffeligste en kan inderdaad niet zonder arm om schouder ( te Leggen) of handje vast. Maar, eigenlijk zijn ze beiden wel zo.

  2. Karin

    Nog een bericht van mij. Dat mijn zoon nu sinds ong. 10 maand een vriend heeft, (bijna twee jaar nu dat hij ‘uit de kast’ gekomen is) daar ben ik nu wel wat aan gewend. Het is een leuke jongen , iets ouder dan mijn zoon. Twee jongens die gek op elkaar zijn, niets mis mee. Maar dat verliefde, beetje ‘kleffe’ zelfs af en toe, ik merk dat het me soms irriteert. Maar dat zou ik bij een ‘normaal’ stelletje misschien ook hebben. Mijn dochter was anders, en minder ‘klef’ met haar vriend, nu echtgenoot

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.