Challenge – dag 81 – twijfels

img 1720Hope, zo wilde ik mijn dagboekblog noemen. Daarom had ik gisteren een anker als foto boven mijn verhaal, maar op de één of andere manier voelt het toch niet goed om het in deze vorm te gieten. Ik weet niet of het bij me past. Ik ben ook zo’n eeuwige twijfelaar (zucht!). Als ik het ene doe, kan ik het andere niet doen (lijkt me logisch). Mijn gevoel zegt op dit moment toch nee tegen dit idee. Het klinkt gewoon te lief. Hope woont diep in mijn hart. De hoop die weet dat wat God belooft ook echt gaat gebeuren. Die is er altijd, ook voor wat mijn roze olifant betreft, hoewel ik echt nog steeds niet weet hoe ik dat vorm ga geven.

Als ik mijn blog een naam zou geven, dan zou het voor mijn gevoel zijn alsof ik tegen mezelf zou praten, of ik jullie buiten sluit en dat wil ik juist niet. Tegen mezelf praten doe ik heus weleens (wie niet?), maar daar wil ik geen gewoonte van maken. Ik wil vooral delen. Ik ben extrovert (behoorlijk!) en wil juist naar buiten treden en niet naar binnen. Binnenkort heb ik een cursusdag bloggen bij Paulien Vervoorn (www.geloofwaardigspreken.nl) en Helga Warmels (zin in!). Ik ga daar goed opletten en luisteren naar alle tips die ik daar krijg. En dan zal ik tijdens het vragenrondje (als dat er is) informeren welke vorm geschikt is voor mij. Ben ook nog bezig met een Engelstalige cursus bloggen. Keep you posted!

Toch blijft het best een onzekere bezigheid, hoor (poe!). Sommige dagen krijg ik veel bezoekers, andere dagen heel weinig. Vooral gisteren hebben weinig mensen mijn blog bezocht. Dat maakt me onzeker, of ik dit nu wil of niet. Ik vind het zelf heel leuk om elke dag te wat te delen. Naast het delen, wil ik ook dichtbij mezelf blijven. Het allerleukste zou ik het vinden als ik steeds meer likers zou krijgen (altijd iets te dromen houden). Daarom houd ik vol en blijf ik positief, ondanks mijn twijfels die me zo af en toe bespringen.

Die onzekerheid zorgt ervoor dat ik enorme opruimwoede ontwikkel (niet normaal meer!). Heb gisteren zelfs op de vliering orde op zaken gesteld. Ik was bang voor een aanval zilvervissen, want zo vaak kom ik daar niet. En omdat ik ze in huis ook tegenkom, had ik een fles insectenspray bij me. Tot de tanden gewapend! Vieze griezels vind ik het. Gelukkig viel het aantal wat ik tegenkwam erg mee. Ik heb er slechts 2 gespot en afgemaakt (met de hand, jakkie!). Als je tips hebt, hoe ik er vanaf kom, hoor ik het graag.

Mijn opruimwoede resulteert in een groot aantal dozen (echt veel), waar de schoolspullen (schriften, boeken, agenda’s) van de jongens in zitten. Die moeten worden uitgezocht. Het is een grote bende in mijn washok op zolder. Als ik er flink last van heb, dan is het ook eerder opgeruimd. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Dus dat wordt best moeilijk om te kijken wat mag blijven en wat niet. Ik ben nogal bewaarzuchtig. Voor alledrie één doos, dat is mijn doel (op zoek naar enorme dozen dus). Als ze ooit het huis uitgaan, kan ik het toch niet maken om mijn toekomstige schoondochters op te zadelen met zoveel schoolspullen! Ze schrikken zich vast al een hoedje als ze alle fotoboeken zien! Haha!

Op zolder zocht ik ook een werkstuk van vroeger. Helaas heb ik dat niet aangetroffen. Toch heb ik het onlangs nog in mijn handen gehad, maar weet niet waar het nu is (zo irritant!). Misschien dat ik mijn zoektocht nog uitbreid. Ik kan er niet tegen als ik iets niet kan vinden. Ik zal vandaag de vuilniswagen en de recshop laten aanrukken. Wat een spullen, zeg! Eigenlijk wel hoog tijd dat ik er iets aan doe! Daar hoef ik niet aan te twijfelen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.