Challenge – dag 80 – keuzes

Lief dagboek,

Heb jij dat ook weleens, zo’n dag waarop je de hele wereld aankunt? De zon schijnt, je zit lekker in je vel en de dag lacht je toe? Duizend dingen kun je aan. Niets is te gek! Daar kan ik zo van genieten! Als alles lukt, dan is het leven een feest. ’s Morgens begint het al. Je bent al vrolijk als de wekker gaat, stapt met je goede been uit bed, je man en pubers zijn eendrachtelijk bezig zichzelf te wassen, aan te kleden en je krijgt een kus en een lief woord als ze weggaan. En als ze dan weg zijn is het: lang leve de vrijheid! Lekker ontbijtje eten, radio aan, haakwerkje erbij, mooi boek, uitzending gemist kijken. O, wat moeilijk toch, al die keuzes.

Wat wel jammer is dat niet iedereen dan mijn euforische toestand deelt en dat is ook niet zo raar. Er zijn dagen genoeg dat het anders loopt. En natuurlijk valt er ’s morgens vaak genoeg een snauw en een grauw of er is iemand ziek of er zijn ineens afspraken die als paddestoelen uit de grond schieten. Dan moet je kiezen: chagrijnig worden of je goede humeur niet laten bederven door de omstandigheden. Die veranderen er namelijk niet door. Verder heb ik ook nog nooit iemand met een gezond dag-nachtritme gesproken die blij is als zijn wekker gaat of je moet wel heel veel van je werk houden of een huilende baby hebben of… Dan ben je blij als er aan de nacht een einde komt en dan wens je dat het morgen beter gaat. Of dat zo is, is natuurlijk ernstig de vraag, maar vaak helpt het al door er het beste van te hopen.

Je snapt best wel, dat mijn beginstukje een beetje sarcastisch bedoeld is. Gisterochtend ging er een hele boze puber weg, de wasmachine had die nacht niet gedraaid, dus ik was meteen al uit mijn hum en ritme (begrijpelijk, hè?). Verder was ik veel te vroeg wakker en lag ik te draaien in bed en was ik blij toen het tijd was eruit te gaan. Ik was sowieso vaak wakker, omdat ik pijn had (zere heup, teveel met de benen over elkaar gezeten) en mijn dekbed (veel te glad) constant kwijt was, zo irritant. Kiezen op elkaar dus en niet kniezen!

Maar… dat mag de pret niet drukken. Het is ook een kwestie van instelling. Ik had een keus. Daarom liet ik me niet uit het veld slaan! Ik kan wel tegen een stootje. De dag van gisteren is inmiddels voorbij, de dag van vandaag is net begonnen.. Ik heb gisteren  heel veel gedaan, jaja. Blij met mij! De was maar ietsje later gedraaid en hangt te drogen, de boze blikken van mijn puberzoon begrijp ik nu en hebben we (’s middags in een toegankelijk moment) bijgelegd.

Gistermiddag heb ik ook kleding uitgezocht van mijn schoonmama die pas overleden is, samen met mijn schoonzussen. Er waren nog leuke dingen bij, waarvan ik wat mocht uitkiezen. Lief hè? Kan ik nog even verder met mijn challenge. Ik ben nog steeds niet klaar met mijn subdoel elke dag wat anders te dragen. Oké, officieel valt deze kleding misschien onder cadeautjes, maar in dit geval mag ik een uitzondering maken van mezelf.

Sinds gisteravond weet ik hoe je heet, ik heb gekozen, maar ik hou het nog voor mezelf. Ik wil het gewoon nog even koesteren, voordat ik dit met anderen deel. Je krijgt een hele mooie naam, niet te lang, wel stoer en ook Bijbels. Jouw naam is eigenlijk de reden dat ik elke dag (min of meer) met vertrouwen tegemoet treed. Het plaatje bij dit blog vertelt al een heleboel over jou. Tot morgen, lief dagboek!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.