Challenge – dag 74 – stil

img 1699Gisterochtend liep ik met onze twee zoons in de stad. Het was nog een hele klus geweest om ze het bed uit te krijgen. Ze waren vrij i.v.m. biddag. Gelukkig had ik de dag ervoor al aangegeven, hoe laat ze eruit moesten. De jongste was al wakker, maar die andere moest van ver komen. Waarom ik niet eerder had geroepen? Ik had inmiddels al voor de vierde keer geprobeerd hem op te laten staan (met iets meer stemverheffing inmiddels) en zijn rust had ik wreed verstoord.

Op de afgesproken tijd vertrokken we per auto richting stad (het regende behoorlijk!). Voor beiden moest een nieuw ID-bewijs worden aangevraagd. Tegenwoordig moet je hiervoor een officiële afspraak maken in de agenda van de gemeente, jaja!  Natuurlijk doe je dat dan braaf (ook wij). Ik word er wel altijd een beetje balorig van, al die drukdoenerij. Het gemoedelijke gaat er een beetje af en dat vind ik jammer. Het oude-jongens-krentenbrood-principe verdwijnt steeds meer.

Toen we op het stadskantoor arriveerden, was het er ontzettend stil, maar we moesten ons natuurlijk officieel aanmelden en kregen keurig een bonnetje met daarop ons nummer, joepie! Daarna mochten we plaatsnemen in de wachtkamer, die verder volkomen leeg was. Wij hadden nummer 111 en nummer 110 was al in geen velden of wegen meer te bekennen. Afijn, het zal vast wel een doel dienen en het staat natuurlijk superprofessioneel. We hoefden nog net niet onze mouw op te rollen voor een bloedmonster, haha! Bij het afrekenen stond de teller op 56 EUR. Au!

Daarvoor hadden de boys geposeerd voor überschattige foto’s (netjes stilzitten, lippen op elkaar en niet lachen). Dan ben je vervolgens verplicht zo’n hele set (6 stuks maar liefst) voor het luttele bedrag van 9,50 (en dat keer 2) aan te schaffen en je doet er van z’n levensdagen niets meer mee, want je geeft zo’n exemplaar niet weg aan familie (die schrikken zich rot!). Jammer! Daarna moest nummer 2 nog naar de opticien. Hij bleek een bril nodig te hebben en dus hebben we een leuk montuur uitgezocht. Heb nog maar niet naar de totaalprijs gevraagd, maar heb gespot dat het gekozen model bijna 200 EUR kostte. Eeks! Hopelijk vergoedt de verzekering nog wat. Vast wel!

Ben nog langs een leuke tassenwinkel gelopen. Wel een blik naar binnen geworpen, maar gelukkig houden de jongens me scherp: “Die heeft u niet nodig!” Ik denk dat ik best wel bezweken kon zijn, als ze er niet bij waren geweest. Zo van: het kan toch geen kwaad om even binnen te lopen? Maar dan? Ik sta nog steeds niet voor mezelf in helaas. Het zou fijn zijn als dat verleidelijke stemmetje niet meer te horen zou zijn. Wie weet ooit… (mooi gebedspunt op deze biddag).

Tijdens het avondeten, voordat we naar de kerk gingen, dacht ik ineens aan jullie: help! Voor het eerst sinds mijn blogbestaan was ik een beetje inspiratieloos. Ik heb altijd wel een paar blogs achter de hand, maar daar was ik nog niet aan toe om die te plaatsen. Ze dienen nog een beetje te worden verfijnd. Bovendien heb ik jullie al voorzien van een lijstjesblog en één keer per week vind ik wel genoeg, hoewel het blog wat ik nog heb wel errug leuk is, maar daarop moeten jullie nog even wachten. Ik ben vandaag dus even in een stiltegat gezakt. Mijn mooie hoekje was klaar en na zo’n klus is het altijd eventjes rustig vanbinnen en kan ik lui achterover leunen. Zouden mensen dat bedoelen met ontspannen? Eigenlijk best lekker!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.