Challenge – dag 58 – lijstjes

img_1647Pas noemde ik het fenomeen lijstjes, to-do-lists. En daarbij meldde ik dat ze me structuur geven en overzicht. Wat ik niet heb verteld, is dat ik pas lijstjes maak als ik (bijna) vastloop. Ik ben meestal vrij chaotisch in mijn dingen doen. Ik doe ze wel, maar met vlagen. Soms wachten tot ik er echt niet meer onderuit kan. En dan meteen een heleboel tegelijk. Dat lucht altijd enorm op. Ik vertrouw erop dat het op de één of andere manier wel goed komt (meestal dan). Zo vind ik het bijvoorbeeld lastig om plichtsgetrouw alle afspraken in de agenda te zetten en uitgaven braaf te noteren in het kasboek. Het past gewoon niet zo bij mij. Ik doe wel mijn best, echt waar, maar ik krijg het gewoon niet als gewoonte in mijn systeem.

Soms zou ik best wat gestructureerder willen zijn, wat gewetensvoller in die dingen. Ik neem me heel vaak voor de boel wat handiger aan te pakken, maar dat voornemen verdwijnt meestal voordat ik het handen en voeten kan geven. Geen idee hoe dat komt. Misschien omdat het geen prioriteit heeft?!  Net zoals de kleding die ik ‘s avonds uitdoe en nog niet in de was hoeft. Die kwak ik vaak ook op mijn stoel naast mijn bed en pas als de hele bubs er vanaf glijdt, ruim ik het op (met tegenzin). Ik benijd mensen die de discipline hebben om het meteen op te bergen. Ik word al moe als ik er alleen al aan denk!

Waar ik wel consciëntieus mee ben, is mijn huishouden. Dat komt waarschijnlijk, omdat ik daar zo snel mogelijk van af wil zijn (herkenbaar?). De gedachte dat ik nog moet stoffen of de badkamer soppen of een andere huishoudelijke klus (brrrr),  zet mijn motor aan. Want hoeveel prettiger is het om op stap te gaan, als al je werk is gedaan (oké, het meeste), dan dat je bij thuiskomst je huis nog in status puinhoop aantreft. Dus ik stap vroeg uit bed, sjees door het huis en als dat aan kant is, krijg ik een beetje rust. Helaas heeft mijn hoofd dat niet altijd door en mijn hersenen blijven (nog een poosje) doorrazen. Je moet nog dit, je moet nog dat. Jaja! Ik maak wel een lijstje, dan kan ik even relaxen. En dat helpt. En weet je wat het leukste is van zo’n lijstje? Het afstrepen als je iets hebt afgerond. Geeft zo’n heerlijk voldaan gevoel!

Qua huishouden kent alleen de strijk geen vast moment. Staat echt niet op mijn todo-list. Die doe ik ad hoc, als het zo uitkomt of als ik een bevlieging krijg (niet zo vaak). Of als mijn schat geen overhemden meer heeft om te dragen. Gelukkig gebeurt dit niet zo snel, want ook hij heeft een behoorlijke voorraad. Het heeft absoluut voordelen om veel kleding te hebben, hihi! Nu ligt er ook weer een stapel op me te wachten. Zucht, toch maar weer even aan de slag. Het is echt tijd dat ik alle kreuken er weer uit haal. Kon ik ook maar iets dergelijks voor mijn gezicht krijgen. Misschien zouden daar dan ook de kreukels uit gaan. Nou ja, als het maar lachrimpels zijn, is het eigenlijk geen ramp, toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.