Challenge – dag 269 – vraag en antwoord

Ik ben best wel goed (al zeg ik het zelf) om gevraagd (en vooral ongevraagd) advies te geven. Soms zelfs in situaties waar ik niet zoveel verstand van heb. Beetje onverstandig dat wel, maar ik bedoel het goed (ahum). Maar al eerder heb ik wat geschreven over goede bedoelingen, dus daar wil ik het nu niet over hebben. Ik doe wel mijn best om dit te verminderen, want ik sta in mijn eigen schoenen en niet in die van jou bijvoorbeeld. Liefdevol en betrokken afstemmen op de ander zou beter zijn. Ik zou nu echter graag even met jullie van gedachten wisselen over goede (of goedbedoelde) adviezen. Die van mezelf aan een ander dan, hè?

Nu ik zelf in een situatie zit waarin ik wel wat advies kan gebruiken, heb ik wat bedacht. Wat zou ik tegen een ander zeggen die in mijn situatie zit? Dat was niet zo heel moeilijk. Ik zou adviseren om rustig te blijven, erop vertrouwen dat het goedkomt en buiten blijven komen. Daarnaast zou wat nieuwe kleding ook helpen om het unheimische gevoel te laten verdwijnen, maar daar ben ik mee gekapt. Natuurlijk heb ik nog wel meer tips, maar ik wil jullie (en mezelf) niet de stuipen op het lijf jagen. Stap voor stap (zonder al te veel duizelingen) doelen stellen lijkt me nu verstandiger.

Toen ik bedacht had wat ik een ander zou adviseren, leek het me ineens een goed idee om dit gewoon toe te passen op mezelf. Dus ik blijf rustig (niet altijd, maar meestal wel), ik vertrouw erop dat het goedkomt (ook al merk ik daar echt niet iedere dag wat van en ook probeer ik elke dag een rondje te lopen (het liefst met iemand bij me, vanwege mijn nog steeds voortdurende wegtrekkers/duizelingen). Daarnaast vond ik dat ik mijn eigen advieslijstje best kon uitbreiden, aangezien ik het op mezelf toepas. Als je advies aan een ander geeft, weet je nooit precies wat de ander voelt. Nu weet ik dat wel en zo hoef ik ook niet in te vullen voor de ander, want die ander ben ik. Ingewikkeld hè? Dat krijg je als je hele dagen thuis zit. Dan ga je hele councelling-gesprekken met jezelf aan. Een soort vraag-en-antwoordspelletje. Ik waarschuw maar vast.

Een ander advies zou zijn: zoek afleiding, denk niet teveel aan je problemen (ben helemaal op dreef). En wat kan ik dan genieten van GrootNieuwsRadio. Gisteren was deel 3 van het gesprek wat Jorieke Frederikse (presentatrice) had met Henk Binnendijk (schrijver, spreker). Deel 1 en 2 had ik ook al gehoord. Zo ontroerend en motiverend. Ik wil ook zo over God de Vader, Jezus, Zijn Zoon en de Heilige Geest kunnen spreken. Zo liefdevol en bewogen. Ik was tot (en met) tranen toe geroerd. En weet je wat Henk zei? Dat hij ook bijna elke dag bij het ontwaken wordt aangevallen en er wordt gezegd dat hij het niet kan. Dan gaat hij zingen en lezen en bidden en dan gaat het nare stemmetje weg. Wat een opluchting om dit van deze man van God te horen. Dat ochtendstemmetje kan ik wel de nek omdraaien! Die geeft alleen maar foute adviezen. Ik ga het zingen morgen meteen in praktijk brengen. Heerlijk luidkeels meezingen met GrootNieuwsRadio. Eigenlijk ben ik best benieuwd hoe lang het duurt voordat dat irritante stemmetje ervandoor is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.