Challenge – dag 241 – een goede vriendin hebben en zijn

img 2007 1Nog even als reactie op mijn vorige blog. Ik kreeg het er de vorige keer niet meer bij. Het moeten tenslotte geen enorme epistels worden, hè? Toch wil ik jullie dit uiteraard niet onthouden en daarom deel ik dit toch even. Weet je wat ook helpt om jezelf te zijn? Goede vriendinnen die je met beide benen op de grond houden. Vriendinnen die van je houden en durven te zeggen als je jezelf niet meer bent. Natuurlijk kan dit ook je echtgenoot of collega zijn. Mijn echtgenoot houdt me vooral met beide benen op de grond en laat me toch mezelf zijn. Knap van hem, hè? Hoe hij het doet, is me een raadsel, maar ik vind dat echt fantastisch! Aan mij de taak om hem zichzelf te laten zijn. Dat is nog een vak apart, maar dat even terzijde.

Eerst even terug naar een goede vriendin. Het is echt goed om een vriendin (of meer) te hebben waar je heel close mee bent, maar die genoeg van je houden om niet alles van je te pikken. Eentje die zegt: hé, wat draaf je door. Past dit wel bij jou? Of als ik probeer om een ander te zijn. Zij hebben de objectiviteit om van een (kleine) afstand met je mee te kijken en mee te leven. Ze staan ver genoeg van me af om eerlijk te kunnen zijn. Voor een echtgenoot is dat lastiger, zo niet onmogelijk, omdat je immers in dezelfde situatie leeft. En eerlijk? Misschien pik ik het wat minder van mijn man dan van mijn vriendinnen. Zou zomaar kunnen (werk aan de winkel).

Wat een goede vriendin vooral doet, is je motiveren in de dingen waar je goed in bent, je accepteren als het ff niet meezit (en je zeurt en piept en klaagt) en meegenieten als het lekker gaat. En ze kijken (oké, alleen de allerbeste) mee in je kledingkast als je denkt dat je van alles nodig hebt. En vooral als dit wederzijds is. Als je elkaar opbouwt en daardoor nieuwe dingen met en bij elkaar ontdekt. Je kunt samen lachen, samen huilen en samen groeien. Wat bij de één eerst onmogelijk leek, blijkt toch te kunnen. Doordat je er voor bidt en het elkaar zo van harte gunt. Mijn vriendschappen hebben mij zo geholpen om mezelf te leren zijn. Ik spiegel me niet meer aan een ander (mede dankzij hen) of ze houden me een spiegel voor en ik kijk of ik mezelf er nog in herken. En is dat niet zo, dan kunnen we er hartelijk om lachen en ik doe weer normaal en ben weer gewoon mij en dat is oké.

Daarom is een goede vriendin (of meerdere) hebben wat mij betreft onmisbaar! Ook de Bijbel staat er vol mee. De meest opvallende vriendschap is die van David en Jonathan. Wat me door het boekje van Henk Stoorvogel (Onderweg met Petrus, wat we tijdens onze vakantie lazen), is opgevallen is het feit dat Petrus samen met Johannes en Jakobus Jezus’ beste vriend was. Sommige dingen weet je met je verstand, maar het is heerlijk als het landt in je hart en die boodschap is geland. En bovenal: het mooiste van vriendschap is het om een goede vriend(in) te zijn, net als Jezus. Hij bracht in praktijk wat Hij verkondigde en Hij deed meer: Hij gaf Zijn leven niet alleen voor vrienden, maar ook voor vijanden. Wat een Voorbeeld. Zover ben ik nog lang niet, maar proberen een goede vriendin te zijn is eigenlijk best een grote stap in de goede richting.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.