Challenge – dag 24 – actueel

Gisteren was mijn blog al weer zo snel vol en ik was nog niet eens klaar met mijn uitleg. Daarom nu deel 2. Actually is eigenlijk stop met zielig zijn en neem je verantwoordelijkheid (de korte versie van blog dag 23). Actually heeft ook nog iets in zich van actual, wat actueel betekent. Het gaat dus ook over dingen waar ik nu mee bezig ben.

Eén van die dingen is mijn fotocursus. Eigenlijk wilde ik die cursus al een hele tijd doen en afgelopen najaar heb ik het gewoon gedaan. En ik heb er geen spijt van. Het kostte best wel wat, maar tot nu toe geniet ik er echt heel erg van. Deze week ben ik op pad geweest met een medefotostudente. We moesten beweging in beeld brengen. En leuk dat dat was!

We hebben ons bij station Woerden geïnstalleerd en daar rijden de treinen af en aan in allerlei soorten en maten. Het was in de kou nog een heel geploeter om de camera’s op de statieven te krijgen, hoewel ik er steeds handiger in word. Ik heb zelf nog een oude statief van manlief in gebruik. Je kon bij de cursusfotograaf ook nieuwe kopen, maar ondanks dat toen mijn challenge nog niet begonnen was, ben ik toch niet in verleiding gekomen om dat te doen. Goed hè? Zo’n statief kost toch weer zo’n honderd euro. Compenseert weer een beetje de lenzenset, waar ik geen weerstand aan kon bieden, haha!

Ondanks bijna bevroren handen en dito (love this word) voeten, was het gezellig en heel leerzaam. We mochten nu alleen maar klungelen met sluitertijd, witbalans en ISO. Als je hierover uitleg wilt, stuur je maar een berichtje. Maar wat gaaf is het dat het dan lukt. Dat het station scherp is en de trein in beweging. Heel cool! Dit wilde ik al zo lang kunnen. Mission accomplished en niet langer mission impossible.

Dan kom je thuis en heb je energie gekregen van lekker spelen met je camera. Zo leer ik ook steeds meer zien dat de dingen die blijvend plezier geven niets kosten (alleen wat tijd). Bovendien was het met z’n tweeën echt gezellig. Zodra er een boemel, geel of blauw-wit, naderde, riepen we naar elkaar: “Komt er weer eentje!” (het is echt leuker als je erbij was). Het leukste waren de intercities (in ieder geval onze reactie erop). Die gaan lekker hard, dus moesten we snel onze camera richten, afdrukken en er het beste van hopen.

Als er een foto gelukt was (dat was nog wel een dingetje) stonden we gillend achter de camera. En daarna natuurlijk op elkaars toestel foto’s terugkijken. Het moet er echt raar uit hebben gezien, net twee blije kinderen. Maar ja, wie niet wordt als een kind kan het Koninkrijk niet binnengaan. Dus misschien was er nog wel Iemand die genoot. De foto boven mijn blog heb ik zelf gemaakt (trots!).

Dit was dus ff een actueel berichtje van een gelukkig mens. Het voelt zo goed om toe te geven aan eigenlijk en te genieten van het actuele moment! Probeer maar!

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments