Challenge – dag 23 – eigenlijk

img 1499Weet je waarom ik mijn blog “actuallyannet” heb genoemd (pauze om na te denken)? Niet? Dan leg ik het graag even uit. Het zit namelijk zo: de afgelopen tijd ben ik me steeds meer bewust geworden van het feit dat ik het woord eigenlijk (in het Engels: actually, want ik wil ooit ook internationaal) heel vaak gebruik. Eigenlijk is dit niet goed voor me. Doe het dan ook niet! Eigenlijk mag ik dit niet eten. Eet het dan ook niet. Eigenlijk moet ik eerder naar bed. Doe het dan. Ga liggen en slaap! En Annet: that’s me!

Daarom dus: afrekenen met altijd dat halfslachtige. Neem een beslissing en handel ernaar. Dus eigenlijk moet ik niet zoveel geld (aan kleding) uitgeven, is al in de vierde week (yes!). Ik werk nog ernstig aan: eigenlijk moet ik op tijd naar bed. Ook met dat eten gaat het niet altijd zo als ik wil. Soms wil je gewoon even lekker los. Even niet nadenken over de consequenties, daar dealen we later wel mee. Omdat ik al suikervrij leef en veel maagklachten en daardoor hartritmestoornissen heb, voel ik me af en toe zooooo zielig. Dan stort ik me in en op dingen die eigenlijk niet goed voor me zijn en die ik dan lekker toch doe. Is dit herkenbaar of ben ik de enige die af en toe zo idioot doet?

Later mag ik het weer bezuren, soms letterlijk. Konden we nu de gevolgen maar overzien en niet later. Het is trouwens niet helemaal eerlijk dat ik dit schrijf, want ik weet best waar ik mee bezig ben en drommels goed wat de gevolgen zijn. Ook met kopen werkt het eigenlijk precies hetzelfde. Lekker kopen tot het me allemaal niet meer kan schelen. Later, als je rekening gepresenteerd krijgt (vaak letterlijk), heb ik spijt. Meestal niet genoeg om de spullen terug te doen. Die heb ik vaak ook al gedragen. Dan weet ik zeker dat het niet terug hoeft. (Onder het motto: wie hou je voor de gek?) Het onbehaaglijke gevoel redeneer ik weer weg. Ben ik inmiddels een expert in geworden. Zo van, joh, je had toch pas 20 broeken en die kleur was zo leuk en helemaal niet duur. En je weet zeker dat je hem vaak gaat dragen. Dan geeft zo’n extra broek toch niet. En terwijl ik de broek in de kast prop, stop ik meteen dat irritante stemmetje weg.

Toch ben ik echt niet zielig (no way) ook al heb ik last van mijn gezicht; het doet geen pijn. Ook al leef ik suikervrij en zoetstoffenvrij; ik leef daardoor supergezond, want al die suikers zijn echt slecht voor me. Ook al heb ik af en toe last van maagzuur en hartritmestoornissen; mijn lichaam geeft in ieder geval aan als ik iets verkeerds eet. Bovendien kan ik ondanks al die klachten nog prima functioneren. Ben niet aan bed gekluisterd, heb normaal gesproken een baan (nu ff niet, maar dat komt goed, ik heb nu tijd om aan mijn droom te werken en oh ja, te solliciteren) en een geweldig leuk gezin (als de mannen zich gedragen).

Als je dan kijkt naar de vluchtelingen in Griekenland die in de kou in lange rijen staan te wachten op eten en in koude tenten wonen, schaam ik me echt wezenloos. Ik kan zoveel goede dingen doen met het geld wat ik overhoud. Ben ik mijn broeders hoeder, vroeg Kaïn? Ja, dat ben ik. Nu stop ik. Ik ga schamen dat ik me zo vaak heb laten verleiden en eigenlijk ook omdat ik me af en toe zo vreselijk aanstel!

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.