Challenge – dag 228 – regenstemming

Tik, tak, tik, tak. Dat is niet een geluid wat je in de vroege ochtend wil horen als je op vakantie bent. En geloof me, het was niet de klok. Nee, het was een echte, onvervalste, natte regen in het mooie Bretonse land. We hielden de weersvoorspelling nauwlettend in de gaten en hadden hier al rekening mee gehouden en er onze plannen op afgestemd. We laten het weer niet onze vakantiestemming bederven. Wie mijn blog: http://www.actuallyashopaholic.nl/?p=1101 heeft gelezen, weet dat we een soort van vervoersprobleem hadden. Dit hebben we opgelost, doordat onze twee oudste zoons woensdag met de Zafira naar huis zouden vertrekken. Dit betekende echter wel, dat een heleboel spullen al moesten worden ingepakt en mee worden gegeven. Wij bleven met ons vijven achter met Corsa en dakkoffer. Tijdens deze regenachtige en ook koude ochtend hebben we meteen een selectie gemaakt. Stay or go. Dat is best lastig. Ik had al niet mijn hele kledingkast tot mijn beschikking, maar nu viel er nog meer af. Een paar shirts en één jeans bleven achter en natuurlijk de kleding die ik aanhad. Je zou er van in een regenstemming raken, zeg!

’s Middags klaarde het weer op en kon Fougères op onze aandacht rekenen. We bezochten met ons zevenen het kasteel. Dit is een prachtige oude vesting, binnen weliswaar niet zo interessant, maar de buitenkant spreekt tot de verbeelding en je kunt de ridders en jonkvrouwen er als het ware zien rondlopen. Vervolgens maakten we met het autotreintje een rondrit (tjoek-tjoek). Dat gaf bij het moment van vertrek nogal wat consternatie, want we waren manlief in het kasteel kwijtgeraakt. Hoe we ook belden, appten en sms-ten, taal noch teken werd van hem gehoord. Zelf was ik mijn mobiel vergeten (is me echt nog nooit overkomen) en dat maakte mijn frustratie alleen maar groter. Schoonzus stond op de uitkijk bij de uitgang en jawel hoor, ze kreeg hem in het vizier. Ze gebaarde, riep en maande hem tot spoed. Net op tijd, want het moment van vertrek was aangebroken.

Omdat het regende (alweer), zaten we gedeeltelijk achter het plastic, waardoor ik geen foto’s kon maken. Dan maar niet. Lekker loslaten en genieten. In de hoofdtelefoons klonk een soort van Engelse stem met een megazwaar accent, waar ik echt geen kaas van kon maken, zelfs geen Franse. We maakten een tussenstop bij de St Léonardkerk met daarnaast een tuin waar je mooie foto’s kunt nemen van het lager gelegen kasteel. Omdat wij hier al geweest waren (en het nog regende), bleven we zitten. Achter ons zaten Engelsen en zij werden (net als wij) een tikkie ongeduldig toen het uitstapmoment duurde en duurde. Hierdoor kregen we een heel leuk gesprek over de activiteiten over en weer en ook over WO-II en hoe belangrijk het is dat deze geschiedenis wordt verteld, telkens weer. Zij spreken Bretagne uit als Britanny (grappig aangezien ze zelf uit Great Britain komen. Zonder deze tussenstop hadden we nooit zo’n mooi gesprek gehad. Zo zie je maar, elk nadeel heeft zijn voordeel.

Na afloop van dit redelijk tamme ritje (hoewel het spannend begon en na de stop de motor niet wilde starten), kocht ik een paar hele leuke kaarten in een souvenirshop. Op die kaarten staan stripfiguren, die praten over de regen in Bretagne (blijkbaar heel normaal dat het hier regelmatig regent). Die ga ik gebruiken in het fotoboek (raak er nu al van in fotoplakstemming). Gelukkig voor ons was alleen vandaag (tot nu toe) een regendag. Hopelijk blijft het daarbij. Vervolgens trakteerde schoonpapa op crêpes (voor mij met boekweitmeel, jammie) en sloten we de dag af met een potje memory, waarbij ik niet genoeg gefocust was om te winnen. Onze oudste ging er vandoor met een royale overwinning. Dat hij zou winnen was eigenlijk wel te verwachten, maar ook dat was geen reden om mijn vakantiestemming te bederven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.