Challenge – dag 219 – waardevolle momenten

dsc 0036Het zonnetje wekte ons die eerste zondag in het Franse land, heerlijk! Het was tijd om eens goed om ons heen te kijken in dit stukje wereld. The middle of nowhere zag er prachtig uit! Het is zo anders als thuis! Ik moet nog weleens wennen aan het vakantiegevoel, maar hier is dat echt niet moeilijk. De relaxmodus was snel gevonden. Ons royale huis voor twee weken dateert uit de 16de eeuw. Vroeger heeft het vast gediend als smidse of zo. Er zitten namelijk twee enorme, megagrote haarden in, eentje in de keuken en eentje in de woonkamer. Dat geeft het hele huis een rokerig luchtje. Niet vervelend, hoor! Ook heeft het huis hele dikke muren en prachtige oude, authentieke balken. Het is bovendien ruim en koel, heerlijk!

Als je het huisje betreedt (dit kan aan de voor- en achterkant), bevind je je in een royale keuken met wc. Met een klein trapje ga je naar de woonkamer. Daar staat een ontzettend gifgroene, leren bank, een enorme kast en twee schattige kleine tafeltjes. En weet je wat het allerleukste is? Een raam met een brede vensterbank en daar kun je in zitten. Dat heb ik al getest en ik ga zeer binnenkort lekker uitproberen of het bevalt. Als je de trap op gaat naar boven, kom je bij twee slaapkamers. Nog een trapje verder is nog een slaapkamer en de badkamer. In goede harmonie hebben we de kamers verdeeld. De zoons slapen bij elkaar op een slaapkamer. De oudste en de jongste nemen het zoals het komt en leggen zich bij de situatie neer (’s avonds letterlijk). De tweede heeft wat eisen gesteld, vooral aan zijn jongere broer. Hij moet zich goed wassen en zijn tanden poetsen als hij naar bed komt, want anders stinkt hij (vindt hij). Leuk hoor, grote broers, die je proberen op te voeden. Ook is er een zo groot mogelijke scheiding aangebracht tussen de bedden. Een kamer delen met je broers is natuurlijk echt een no-go (hoezo verwend?).

We bereidden ons dus voor op een zondag vol geharrewar, want als een slaapkamer delen al gedoe oplevert, kun je je voorbereiden op het ergste. Wat schetste echter onze verbazing? De heren hebben zich prima met elkaar vermaakt. Op zo’n boerderij is een hoop te beleven. Een voetbaltafeltje dat thuis geen blik waardig zou worden gekeurd, bleek nu een bron van vertier. Ook opa liet zich niet onbetuigd en genoot met volle teugen van het spel en zijn kleinzoons. Verder werd er gepingpongd en gebadmintond. Er stond een grote tractor, waar natuurlijk nieuwsgierig op geklommen werd (dat mocht) en per gratie werd toegestaan dat ik een foto van hen nam. Wat vakantie al niet met een mens doet!

Rond de huisjes is een enorme tuin, een vijver en een klein speeltuintje. Natuurlijk heb ik mijn camera gepakt en kon ik naar hartelust mijn geleerde fotografiekennis toepassen in de praktijk. Echt gaaf! Struiken vol hortensia’s, nog niet rijpe bramen en enorme zonnebloemen sieren de tuin (om maar iets te noemen). Weer eens wat anders dan in de stad rondhangen of op internet op zoek naar wat shopgenot. Dit zijn pas echt waardevolle momenten. Daar kan geen aankoop tegenop.

Omdat het zondag was, had ik me in een rokje gestoken en een leuk blauw-wit gestreept shirt erbij aan getrokken. Konden mijn benen ook van het zonnetje genieten, die royaal scheen, Het leven wordt best eenvoudig als je niet veel (relatief gezien) bij je hebt. Het kiezen duurt korter en je houdt meer tijd over voor zaken die er echt toe doen, zoals ’s avonds een spelletje Take5 met je familie. Dat is dan lachen, gieren, brullen. Ik heb nog weleens het gevoel dat onze opvoeding is geflopt, maar op dit soort gouden momenten, heb ik een grenzeloos vertrouwen dat alles echt wel goed komt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.