Challenge – dag 16 – overwinning

De telefoon gaat, onze huistelefoon. Dat gebeurt niet zo heel vaak. Zowat iedereen weet me tegenwoordig mobiel te bereiken. Omdat mijn schoonmoeder ernstig ziek is, schiet het door me heen: ze zal toch niet… Dan hoor ik een bekende stem: “Hé zussie, gaat het wel met je? Ik las zo’n depri blog, dus vroeg me af of alles oké is”. Lief hè, zo’n bezorgde broer.

Voordat jullie je misschien ook afvragen of ik in een dalletje zit. Nee hoor, niet meer dan anders, haha! Oké, ff serieus. Het gaat best aardig met me. Heb nog geen ernstige afkickverschijnselen. So far, so good. Ik heb eigenlijk nog wel een overwinning te melden, dus… (tromgeroffel) hier komt ie. Vorige week ben ik naar de stad geweest. Heb me toen zelfs in het hol van de leeuw gewaagd, een kledingwinkel!!! Spannend. In dit geval C & A. Wel gek hoor, om zo doelgericht een winkel binnen te gaan, terwijl je er niet wilt kopen. Normaal gesproken ga ik ook recht op mijn doel af: de kledingrekken van de damesafdeling. Ik ben dan nog net niet Dagobert Duck die rondzwemt in zijn geld. Maar overal even langs aaien is eigenlijk ook wel een beetje eigenaardig. Dit keer was ik niet van plan er iets te kopen, shocking hè? Dit keer wist ik me te beheersen.

In mijn koopzieke (klinkt vriendelijker dan verslaafde) fase had ik voor onze tweede zoon een foute kersttrui (het woord zegt het al: fout!) besteld. Deze was pas na kerst binnengekomen. Beetje jammer voor  C & A, beetje fijn voor mij. Vóór mijn challenge zou ik het pakje hebben opgehaald, thuis hebben uitgepakt (cadeautje, leuk!) zoonlief laten passen (onder liefdevolle dwang, want hij zag natuurlijk het nut van die hele trui niet meer) en dan hebben gedacht: ik bewaar hem voor volgend jaar. Nu ben ik sterk geweest. Tegen de verkoopster zei ik dat ik het niet meer wilde en het pakketje is – zonder dat de inhoud door mij persoonlijk is gecheckt – geretourneerd. Hoe cool is dat!

Ongeschonden de winkel uit en de Hema in. Ook nog een ding, hoor! Ik had een stofschaar nodig, echt nodig. En ondanks dat alle acties, afprijzingen, aanbiedingen me bijna besprongen, kwam ik naar buiten met alleen de stofschaar. Geloof me, ik heb best wat dingen in mijn handen gehad, zoals stempelinkt, stempels, stickertjes, etc. Hobby-artikelen, dat wel, maar toch zouden het impulsaankopen zijn geweest. Niet goed dus en niet nodig. Ik heb het allemaal teruggelegd. Grote meid!

Via de markt (groenten, fruit en glutenvrije crackers en wat zeer noodzakelijke lintjes) kwam ik ook daar ongeschonden uit de strijd. De schade bleef daardoor ernstig beperkt. High five. Yes! Dat klierende stemmetje (wat heb je allemaal niet laten liggen aan koopjes, etc.) heb ik maar even toegesproken, dat ik van hem geen last wilde hebben, enzo. De tekst schoot daarbij ook in mijn gedachten: ” over weinig ben je trouw geweest, over veel zal ik je zetten”. Wat een belofte! Als ik trouw kan zijn in het kleine, zal ik dat ook kunnen (op termijn) in het grote. Dat hielp. Het bleef heerlijk stil vanbinnen.

De ultieme overwinning zal zijn als ik op een dag in volle overtuiging kan zeggen dat mijn koopverslaving geen vat meer op me heeft. Dan neem ik ook een duik in mijn eigen geldpakhuis. Eigenlijk kan ik haast niet wachten tot het zover is.

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments