Challenge – dag 155 – wanneer een vrouw dikwijls in de spiegel kijkt, is zij misschien niet ijdel, maar alleen dapper (Mark Twain)

img 2230Weet je dat je zonder spiegel toch kunt weten van welke kleding je happy wordt en van welke niet? Het is heel makkelijk. je happy wordt van kleding? Sommige kleding trek ik aan en ik voel me meteen thuis. Andere rokjes, jasjes, shirtjes draag ik en het zit me niet prettig. Hoe raar is dat? Zo deed ik onlangs een rokje aan, want we gingen ter kerke. Maar voordat ik hem aan had, wist ik al: dit wordt hem (of is een rokje vrouwelijk?) niet. Dit is hem überhaupt nooit geweest en dus heb ik hem meteen in de verkoop gedaan (goed hè?). Check even marktplaats als je belangstelling hebt, hihi. Ik heb snel een ander rokje gekozen uit mijn omvangrijke voorraad en die zat wel goed en aangenaam, gelukkig. Ik had geen spiegel nodig om te weten dat het niet goed zat en later wel.

Ik heb eens nagedacht waarom het ene wel prettig voelt en andere niet. Ik denk dat het meteen bij aankoop al zo was. Ik heb hem gekocht samen met een shirtje. Niet omdat ik het nodig had of omdat ik het zo leuk vond (oké, wel een beetje), maar vooral omdat ik de kick wilde ervaren van het kopen. Uiteindelijk draag ik het dan wel, maar echt blij word ik daar niet van. Dat is best vaak gebeurd. Blijft eigenaardig. Zou het mijn geweten zijn wat spreekt en waar ik mee geconfronteerd word als ik een fout kledingstuk aantrek? Ik wil immers niet herinnerd worden aan het moment dat ik verkeerd bezig was? Als dat zo is, kan ik wel mijn halve kledingkast weggooien.

Ik ben wel benieuwd of dit voor de rest van mijn kastinhoud ook zo werkt. Ik kan wellicht nog een nadere selectie doen van kledingstukken waar ik niet aan gehecht ben. Interessant om me daar eens op te focussen als ik weer eens sta te dubben wat ik aan zal trekken. Meteen maar korte metten maken met kleding waar ik niets mee heb. Er zijn (gelukkig!) ook spullen bij die ik draag tot het er niet meer uitziet. Zo had ik ooit een nadedouchetrui met Grumpy op de voorkant. Op een gegeven moment kwam de Grumpy-applicatie bijna los, dus toen moest ie worden ingeruild voor een ander exemplaar. Maar weggooien, ho maar! Grappig he? Het ene is onooglijk en mag niet weg, het andere is praktisch nieuw en kan wat mij betreft gestolen worden.

Toch snap ik wel (een beetje) hoe het zit. Ik heb te vaak iets gekocht wat me ruzie opleverde met mijn geweten. Ik was niet sterk genoeg om er weerstand aan te bieden. Misschien ook goed om mijn kledingkast als spiegel te gebruiken. Een spiegel van hoe ik was voor ik met mijn challenge startte en nu. Voorheen was de spiegel troebel en durfde ik mezelf er niet in te bekijken. Nu wordt hij al helderder en af en toe werp ik er even een blik in. En eigenlijk bevalt het me wel wat ik erin zie: iemand die de strijd aangaat en van plan is te winnen!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.