Challenge – dag 143 – Moederdag

Een klein handje met daarin een eigengemaakt cadeautje, dat al een paar dagen verstopt op zijn slaapkamer lag. En natuurlijk had ik dat dan nog niet ontdekt. En wist ik al helemaal niet wat erin zat. De kleine man had met heel veel moeite zijn mondje kunnen houden (als dat al gelukt was). Heel vroeg, veel te vroeg (rond zessen, nee!) voor een zondagmorgen, werd ik dan gewekt door een opgewonden mannetje (spring, spring, spring). En hoe blij was ik met het cadeautje. En dan dat lieve koppie, onbetaalbaar. Een mooie ketting, die ik dan de hele dag droeg of een leuk fotolijstje met een foto van de spruit. Of wat dacht je van een beschilderde bloempot? Of iets creatiefs met eierdozen? Succes verzekerd. Ik heb alle cadeautjes bewaard. Soms laat ik al die spullen door mijn handen gaan en beleef ik even de tijd van toen. Die goeie ouwe tijd dat ze nog ontbijt op bed brachten met versgeperst sinaasappelsap en een eitje. Dan hoorde ik ze gezellig beneden kletsen met manlief. En dan werd het dienblad op bed neergezet, kind(eren) erbij en dan maar hopen dat alles droog bleef. Ach ja…

Je voelt hem al aankomen… Zo is het niet gebleven en dat is maar goed ook. Stel je voor dat ze nu nog steeds om 6 uur aan je bed staan te dansen. En dan met z’n allen in bed. Ik vrees dat wij dan op vloer zouden belanden met al die lange lijven, want het kleine handje van toen is een grote hand geworden, waar de mijne makkelijk in past of in ieder geval even groot is. Het kleine, schattige koppie gaat nu echt geen emoties laten zien. Gevoelens zijn onzin. Cadeautjes, wat zijn dat? En waar is zo’n speciale dag nou goed voor? Je moet toch altijd goed voor je moeder zorgen? Goed zo, jij snapt het. En vroeg je bed uit voor een ontbijtje? Dacht het niet: elke minuut slaap is mooi meegenomen. Dus het cadeautjesmoment hebben we noodgedwongen verschoven tot na het kerkbezoek, want ik wil toch wel een leuk presentje, zelfgemaakt of niet.

De commercie weet er ook aardig raad mee. Je wordt er overal mee geconfronteerd! Luchtjes, bloemen, chocolade en wat al niet meer? Natuurlijk ook kleding of een fashionsheque of een sjaaltje of… dat viel dit jaar dus al af! Er wordt zelfs op zondag bezorgd! Alles om het geld te laten rollen. Ik koester mijn zondag als rustdag. Als ik altijd door moest hollen? Dat zou ik niet kunnen. God wist echt wat Hij deed, toen Hij een dag apart zetten om te rusten/ontspannen/familytime. Ondanks al die reclame zijn de mannen zich niet bewust van het feit dat er een cadeautje moet komen (jaja!). Het is schier onmogelijk voor manlief om de jongens te enthousiasmeren een cadeautje (tuinplanten dit  jaar) te kopen. Alleen de jongste had wel mee willen gaan kopen (vertelde hij achteraf, te laat!). Daarom heeft ie er dit jaar zelf voor gezorgd (wel heel schattig van hem! Hij geeft in ieder geval het goede voorbeeld). Met vaderdag sleur ik de jongens gewoon mee, zin of niet. Maar hij is wat makkelijker en laat het los.

Weet je waar ik altijd aan moet denken op zo’n dag? Aan al die geweldige vrouwen die nooit moeder werden. Die zo’n dag met lede ogen aan moeten zien en met moeite doorstaan. Of als je geen moeder meer hebt. Ook heel verdrietig (ben al 23 jaar moederloos en een paar maanden schoonmoederloos). Of als het contact met je kinderen er niet meer is. Brrr. Ik krijg er de rillingen van als ik er aan denk. En hou me ten goede: ik ben geweldig dankbaar voor het feit dat ik moeder mocht worden, maar dat ietwat opgeklopte Moederdagspektakel hoeft voor mij niet. Een eigen (spontaan) gekocht bosje bloemen of een zelfgemaakte (glutenvrije) appeltaart of een lekkere nekmassage (die kreeg ik wel van de jongste, maar mijn nek zit standaard zo vast, dat deed pijn aan zijn handen), vind ik prima. Moeder zijn is geen verdienste, maar een zegen!

Het leukste van Moederdag is de wetenschap dat ze heel erg druk zijn geweest om iets moois voor me te maken of iets liefs voor me te doen. Wie weet komt er ooit een moment dat dit gaat gebeuren. En wat zeur ik toch? Als je gezegend bent met zulke schatten van zoons, heb ik verder helemaal niets nodig om een geslaagde Moederdag te hebben! En als we dan ‘s avonds nog even een spelletje doen is mijn dag eigenlijk meer dan geslaagd.

Abonneer
Abonneren op
guest

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline Feedbacks
View all comments