Challenge – dag 128 – ik kan het niet vinden

img 1838 1

Wat kan het toch irritant zijn om niet te weten waar iets ligt. Ik ben ze kwijt. Het hele huis heb ik al gescand en nagekeken. Maar niets gevonden. Wat ik wel tegenkwam? Ongedierte! Nee hoor, gelukkig niet. Stel je voor dat ik ineens oog in oog zou staan met een rat. Dan nog liever een muis. Daar ben ik niet bangvoOf je moet een verdwaalde spin smerig vinden? Ik voel niet altijd de behoefte om zo’n beest weg te halen, mits hij niet te groot is. Dus op mijn zoektocht kwam ik naast een paar onschuldige spiders een aantal leuke dingen tegen waarvan ik het bestaan niet eens meer wist. Of dingen waarvan ik me niet eerder had gerealiseerd dat ik ze kwijt was. Maar het gezochte heb ik niet gevonden. So sad. Ik weet dat ik het in een vlaag van opruimwoede in mijn handen heb gehad en blijkbaar heel goed heb opgeborgen. Maar waar ze nu zijn? Joost mag het weten en die is nooit in de buurt als ik hem nodig heb.

Wat irritant is dat toch, als je weet dat het zich ergens in huis bevindt, maar geen idee hebt waar. Wat wel een hele geruststelling is, is dat het in ieder geval binnenshuis is. Gelukkig heb ik niet zoveel spullen en is het vrij makkelijk na te gaan waar ze zijn. Niet dus. Ik heb al heel wat kasten binnenstebuiten gekeerd, maar nog geen geluk gehad. Het doet me denken aan de gelijkenis in de Bijbel van het muntje van de weduwe. Ze was er eentje kwijt en haalde alles overhoop tot ze het vond. En ze vond het! Geweldig (voor haar). Ik heb waarschijnlijk meer spullen als zij had, dus duurt het zoeken langer, maar wie zoekt, die vindt!

Wat ik kwijt ben, vraag je je misschien af? Een CD met foto’s. Tijdens het fotoboek maken, miste ik nog wat leuke foto’s van de afscheidsmusical van de basisschool van onze jongste. Ik had zelf die avond ook een camera mee, maar ben niet geheel tevreden over het eindresultaat. Van iemand anders had ik een CD gekregen met daarop hele mooie exemplaren. Deze CD had ik een lade liggen met andere foto cd’s. Je raadt het al: ze zijn spoorloos verdwenen (allemaal) tijdens het creëren van mijn hobbyhoekje. Ergens liggen ze bij elkaar in een doos, maar waar? Nu is het op zich geen ramp, want ik heb de andere CD’s keurig opgeslagen op mijn harde schijven, maar deze net niet (zucht, zul je altijd zien). Nou ja, dan moet ik het maar doen met mijn eigen foto’s en hopen dat ze op tijd tevoorschijn komen op het moment dat ik met het boek van onze jongste ga starten. En als er geen deadline op de planning staat, kan dat best nog even duren.

Door al mijn zoeken ben ik wel dingen tegengekomen, die een welkome verrassing waren. Zo ben ik jaren geleden gestart met een quilt. Die was nog niet af. Die trof ik aan in een bak tijdens mijn speurtocht. Omdat ik nu zo goed bezig ben met opschonen, heb ik deze meteen mee naar beneden genomen om ook af te ronden. Gelukkig zit ie al in elkaar en is het alleen een kwestie van vulstof ertussen, de achterkant op maat maken, doorquilten en klaar. Het klinkt simpeler dan het is, maar ik moet mezelf wel een beetje motiveren. Als ik met tegenzin begin, wordt het natuurlijk helemaal niets. Verder zie ik dit niet kunnen vinden als een proces dat ik sommige dingen moet loslaten. Ik heb het niet acuut nodig, dus het is oké. Over zaken die ik niet kan beïnvloeden, kan ik me eigenlijk beter niet al te druk maken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.