Als je zoon homo blijkt te zijn (blog 8)

Het was een hele opluchting toen de familie op de hoogte was. Nu durfde ik het ook in een wijdere kring te gaan vertellen. Het eerste waren onze vrienden aan de beurt. Het bleef echter moeilijk en elke keer als ik de woorden sprak: Onze zoon is homo, moest ik huilen. Als je zoon homo blijkt te zijn (blog 8).

Het voelde nog steeds verdrietig

Huilen, omdat het toch nog steeds niet goed voelde.

Huilen, omdat het nog steeds voelde als falen en tekortschieten.

Huilen, omdat hij geen huisje-boompje-beestje-leven zou krijgen.

Gelukkig konden manlief en ik het goed met elkaar bespreken. Ook voor onze zoon wilden we open blijven staan en hielden we het onderwerp bespreekbaar. Het ging immers niet om ons, maar om hem.

Niet alleen zijn strijd, maar ook die van ons

Toch waren en zijn ook wij hierbij betrokken, want hij is onze zoon. Daarom is het ook onze strijd geworden. De reacties van de vrienden waren lief en begrijpend. Het liefste was een knuffel. Dat voelde goed.

Ook wel een tikkie ongemakkelijk hier en daar. Het was best gek, dat je gaat vertellen dat je zoon homo is en dat je je daar heel ongemakkelijk bij voelt. Je gaat ook immers niet overal vertellen dat je kind hetero is.

Vaak gaan de gesprekken over de kinderen en dan klinken toch vaak de succesverhalen. En het is niet het eerste wat je meldt: ja, met onze zoon gaat het ook goed. Nee, nog geen vriendin. Die gaat er ook niet komen, want hij is homo.

Dan vielen en vallen de meeste gesprekken stil.

Het is anders als je van iemand houdt

De gesprekken vielen niet stil bij mensen die ook iemand in hun familie of vriendenkring hebben. Daar is het meer normaal geworden en ook die hebben ontdekt dat het niet het einde van de wereld is.

Toch hoopte ik niet dat ze ons zielig gaan vinden.

Zo van: zij hebben een homozoon.

Alsof het iets verschrikkelijks is, want dat was en is het niet. Zo ervoer en ervaar ik het niet. We waren nog steeds erg blij met onze zoon. Bovendien veranderde hij hierdoor niet. Hij werd juist meer zichzelf.

Zo was hij altijd geweest en zo moest hij ook altijd blijven. Tot zover: Als je zoon homo blijkt te zijn (blog 8). Wordt vervolgd.

Hier kun je de vorige blogs lezen.

Als je zoon homo blijkt te zijn blog 8

One Comment

  1. Te gevaarlijk

    Het is strijden. Meewarige blikken etc.
    Als je dan denkt: het gaat dan zit onze persoon weer in het gevaarlijkste gebied.
    Of staat ergens afbeelding wat genoeg zegt. Hopelijk blijft dit jullie bespaard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.